Conjugation of uleżeć
uˈlɛ.ʐɛt͡ɕto ripen, to overripen (to grow (over)ripe) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uleżeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uleżałem |
| ty | uleżałeś |
| on / ona / ono | uleżał |
| my | uleżeliśmy |
| wy | uleżeliście |
| oni / one | uleżeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uleżałam |
| ty | uleżałaś |
| on / ona / ono | uleżała |
| my | uleżałyśmy |
| wy | uleżałyście |
| oni / one | uleżały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uleżało |
Czas przyszły
| ja | uleżę |
| ty | uleżysz |
| on / ona / ono | uleży |
| my | uleżymy |
| wy | uleżycie |
| oni / one | uleżą |
Tryb rozkazujący
| ty | uleż |
| my | uleżmy |
| wy | uleżcie |