Conjugation of ulotnić
uˈlɔt.ɲit͡ɕto scoot, to leave, especially earlier than one should Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ulotnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ulotniłem |
| ty | ulotniłeś |
| on / ona / ono | ulotnił |
| my | ulotniliśmy |
| wy | ulotniliście |
| oni / one | ulotnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ulotniłam |
| ty | ulotniłaś |
| on / ona / ono | ulotniła |
| my | ulotniłyśmy |
| wy | ulotniłyście |
| oni / one | ulotniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ulotniło |
Czas przyszły
| on / ona / ono | będzie ulotnił |
| oni / one | będą ulotnili |
Tryb rozkazujący
| ty | ulotnij |
| my | ulotnijmy |
| wy | ulotnijcie |