Conjugation of ukraść
ˈu.kraɕt͡ɕprzedstawić jako własny cudzy utwór (literacki, muzyczny, filmowy, itp.) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ukraść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ukradłem |
| ty | ukradłeś |
| on / ona / ono | ukradł |
| my | ukradliśmy |
| wy | ukradliście |
| oni / one | ukradli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ukradłam |
| ty | ukradłaś |
| on / ona / ono | ukradła |
| my | ukradłyśmy |
| wy | ukradłyście |
| oni / one | ukradły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ukradło |
Czas przyszły
| ja | ukradnę |
| ty | ukradniesz |
| on / ona / ono | ukradnie |
| my | ukradniemy |
| wy | ukradniecie |
| oni / one | ukradną |
Tryb rozkazujący
| ty | ukradnij |
| my | ukradnijmy |
| wy | ukradnijcie |