Conjugation of ukrócić
uˈkru.t͡ɕit͡ɕto cut short, to diminish, to reduce, to shorten Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ukrócić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ukróciłem |
| ty | ukróciłeś |
| on / ona / ono | ukrócił |
| my | ukróciliśmy |
| wy | ukróciliście |
| oni / one | ukrócili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ukróciłam |
| ty | ukróciłaś |
| on / ona / ono | ukróciła |
| my | ukróciłyśmy |
| wy | ukróciłyście |
| oni / one | ukróciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ukróciło |
Czas przyszły
| ja | ukrócę |
| ty | ukrócisz |
| on / ona / ono | ukróci |
| my | ukrócimy |
| wy | ukrócicie |
| oni / one | ukrócą |
Tryb rozkazujący
| ty | ukróć |
| my | ukróćmy |
| wy | ukróćcie |