Conjugation of ukręcić
/uˈkrɛɲ.t͡ɕit͡ɕ/to shut down (to close some case or issue such that it may not be carried out to completion) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ukręcić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ukręciłem |
| ty | ukręciłeś |
| on / ona / ono | ukręcił |
| my | ukręciliśmy |
| wy | ukręciliście |
| oni / one | ukręcili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ukręciłam |
| ty | ukręciłaś |
| on / ona / ono | ukręciła |
| my | ukręciłyśmy |
| wy | ukręciłyście |
| oni / one | ukręciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ukręciło |
Czas przyszły
| ja | ukręcę |
| ty | ukręcisz |
| on / ona / ono | ukręci |
| my | ukręcimy |
| wy | ukręcicie |
| oni / one | ukręcą |
Tryb rozkazujący
| ty | ukręć |
| my | ukręćmy |
| wy | ukręćcie |