Conjugation of ukonstytuować
u.kɔn.stɘ.tuˈɔ.vat͡ɕaspekt dokonany od: konstytuować się Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ukonstytuować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ukonstytuowałem |
| ty | ukonstytuowałeś |
| on / ona / ono | ukonstytuował |
| my | ukonstytuowaliśmy |
| wy | ukonstytuowaliście |
| oni / one | ukonstytuowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ukonstytuowałam |
| ty | ukonstytuowałaś |
| on / ona / ono | ukonstytuowała |
| my | ukonstytuowałyśmy |
| wy | ukonstytuowałyście |
| oni / one | ukonstytuowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ukonstytuowało |
Czas przyszły
| ja | ukonstytuuję |
| ty | ukonstytuujesz |
| on / ona / ono | ukonstytuuje |
| my | ukonstytuujemy |
| wy | ukonstytuujecie |
| oni / one | ukonstytuują |
Tryb rozkazujący
| ty | ukonstytuuj |
| my | ukonstytuujmy |
| wy | ukonstytuujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.