Conjugation of ukontentować
u.kɔn.tɛnˈtɔ.vat͡ɕto content (to give contentment or satisfaction to; to satisfy; to make happy) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ukontentować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ukontentowałem |
| ty | ukontentowałeś |
| on / ona / ono | ukontentował |
| my | ukontentowaliśmy |
| wy | ukontentowaliście |
| oni / one | ukontentowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ukontentowałam |
| ty | ukontentowałaś |
| on / ona / ono | ukontentowała |
| my | ukontentowałyśmy |
| wy | ukontentowałyście |
| oni / one | ukontentowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ukontentowało |
Czas przyszły
| ja | ukontentuję |
| ty | ukontentujesz |
| on / ona / ono | ukontentuje |
| my | ukontentujemy |
| wy | ukontentujecie |
| oni / one | ukontentują |
Tryb rozkazujący
| ty | ukontentuj |
| my | ukontentujmy |
| wy | ukontentujcie |