Conjugation of ukoronować
u.kɔ.rɔˈnɔ.vat͡ɕdokonać czegoś najznakomitszego w swojej działalności; stać się najwybitniejszym osiągnięciem Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ukoronować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ukoronowałem |
| ty | ukoronowałeś |
| on / ona / ono | ukoronował |
| my | ukoronowaliśmy |
| wy | ukoronowaliście |
| oni / one | ukoronowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ukoronowałam |
| ty | ukoronowałaś |
| on / ona / ono | ukoronowała |
| my | ukoronowałyśmy |
| wy | ukoronowałyście |
| oni / one | ukoronowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ukoronowało |
Czas przyszły
| ja | ukoronuję |
| ty | ukoronujesz |
| on / ona / ono | ukoronuje |
| my | ukoronujemy |
| wy | ukoronujecie |
| oni / one | ukoronują |
Tryb rozkazujący
| ty | ukoronuj |
| my | ukoronujmy |
| wy | ukoronujcie |