Conjugation of ukrajowić
u.kraˈjɔ.vit͡ɕto nationalize (to make a private asset public) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ukrajowić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ukrajowiłem |
| ty | ukrajowiłeś |
| on / ona / ono | ukrajowił |
| my | ukrajowiliśmy |
| wy | ukrajowiliście |
| oni / one | ukrajowili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ukrajowiłam |
| ty | ukrajowiłaś |
| on / ona / ono | ukrajowiła |
| my | ukrajowiłyśmy |
| wy | ukrajowiłyście |
| oni / one | ukrajowiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ukrajowiło |
Czas przyszły
| ja | ukrajowię |
| ty | ukrajowisz |
| on / ona / ono | ukrajowi |
| my | ukrajowimy |
| wy | ukrajowicie |
| oni / one | ukrajowią |
Tryb rozkazujący
| ty | ukrajów |
| my | ukrajówmy |
| wy | ukrajówcie |