Conjugation of uchwycić
uˈxfɘ.t͡ɕit͡ɕująć coś szybko, aby utrzymać równowagę itp. Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uchwycić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uchwyciłem |
| ty | uchwyciłeś |
| on / ona / ono | uchwycił |
| my | uchwyciliśmy |
| wy | uchwyciliście |
| oni / one | uchwycili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uchwyciłam |
| ty | uchwyciłaś |
| on / ona / ono | uchwyciła |
| my | uchwyciłyśmy |
| wy | uchwyciłyście |
| oni / one | uchwyciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uchwyciło |
Czas przyszły
| ja | uchwycę |
| ty | uchwycisz |
| on / ona / ono | uchwyci |
| my | uchwycimy |
| wy | uchwycicie |
| oni / one | uchwycą |
Tryb rozkazujący
| ty | uchwyć |
| my | uchwyćmy |
| wy | uchwyćcie |