Conjugation of uciążyć
uˈt͡ɕɔw̃.ʐɘt͡ɕto overburden (to give too many responsibilities) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uciążyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uciążyłem |
| ty | uciążyłeś |
| on / ona / ono | uciążył |
| my | uciążyliśmy |
| wy | uciążyliście |
| oni / one | uciążyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uciążyłam |
| ty | uciążyłaś |
| on / ona / ono | uciążyła |
| my | uciążyłyśmy |
| wy | uciążyłyście |
| oni / one | uciążyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uciążyło |
Czas przyszły
| ja | uciążę |
| ty | uciążysz |
| on / ona / ono | uciąży |
| my | uciążymy |
| wy | uciążycie |
| oni / one | uciążą |
Tryb rozkazujący
| ty | uciąż |
| my | uciążmy |
| wy | uciążcie |