Conjugation of uchybić
/uˈxɘ.bit͡ɕ/to contravene, to infringe, to violate Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uchybić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uchybiłem |
| ty | uchybiłeś |
| on / ona / ono | uchybił |
| my | uchybiliśmy |
| wy | uchybiliście |
| oni / one | uchybili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uchybiłam |
| ty | uchybiłaś |
| on / ona / ono | uchybiła |
| my | uchybiłyśmy |
| wy | uchybiłyście |
| oni / one | uchybiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uchybiło |
Czas przyszły
| ja | uchybię |
| ty | uchybisz |
| on / ona / ono | uchybi |
| my | uchybimy |
| wy | uchybicie |
| oni / one | uchybią |
Tryb rozkazujący
| ty | uchyb |
| my | uchybmy |
| wy | uchybcie |