Conjugation of uchwalać
/uˈxfa.lat͡ɕ/podejmować uchwałę; postanawiać coś w wyniku obrad zbiorowych Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | uchwalać |
Czas teraźniejszy
| ja | uchwalam |
| ty | uchwalasz |
| on / ona / ono | uchwala |
| my | uchwalamy |
| wy | uchwalacie |
| oni / one | uchwalają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uchwalałem |
| ty | uchwalałeś |
| on / ona / ono | uchwalał |
| my | uchwalaliśmy |
| wy | uchwalaliście |
| oni / one | uchwalali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uchwalałam |
| ty | uchwalałaś |
| on / ona / ono | uchwalała |
| my | uchwalałyśmy |
| wy | uchwalałyście |
| oni / one | uchwalały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uchwalało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę uchwalał |
| ty | będziesz uchwalał |
| on / ona / ono | będzie uchwalał |
| my | będziemy uchwalali |
| wy | będziecie uchwalali |
| oni / one | będą uchwalali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę uchwalała |
| ty | będziesz uchwalała |
| on / ona / ono | będzie uchwalała |
| my | będziemy uchwalały |
| wy | będziecie uchwalały |
| oni / one | będą uchwalały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie uchwalało |
Tryb rozkazujący
| ty | uchwal |
| my | uchwalmy |
| wy | uchwalcie |