Conjugation of ubabrać
uˈba.brat͡ɕto splodge oneself, to splotch oneself (to engage in activities that worsen other people's opinions of you) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ubabrać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ubabrałem |
| ty | ubabrałeś |
| on / ona / ono | ubabrał |
| my | ubabraliśmy |
| wy | ubabraliście |
| oni / one | ubabrali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ubabrałam |
| ty | ubabrałaś |
| on / ona / ono | ubabrała |
| my | ubabrałyśmy |
| wy | ubabrałyście |
| oni / one | ubabrały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ubabrało |
Czas przyszły
| ja | ubabrzę |
| ty | ubabrzesz |
| on / ona / ono | ubabrze |
| my | ubabrzemy |
| wy | ubabrzecie |
| oni / one | ubabrzą |
Tryb rozkazujący
| ty | ubabrz |
| my | ubabrzmy |
| wy | ubabrzcie |