Conjugation of ubawiać
uˈba.vjat͡ɕto amuse (to cause joy or merriment by telling or doing something) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | ubawiać |
Czas teraźniejszy
| ja | ubawiam |
| ty | ubawiasz |
| on / ona / ono | ubawia |
| my | ubawiamy |
| wy | ubawiacie |
| oni / one | ubawiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ubawiałem |
| ty | ubawiałeś |
| on / ona / ono | ubawiał |
| my | ubawialiśmy |
| wy | ubawialiście |
| oni / one | ubawiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ubawiałam |
| ty | ubawiałaś |
| on / ona / ono | ubawiała |
| my | ubawiałyśmy |
| wy | ubawiałyście |
| oni / one | ubawiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ubawiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę ubawiał |
| ty | będziesz ubawiał |
| on / ona / ono | będzie ubawiał |
| my | będziemy ubawiali |
| wy | będziecie ubawiali |
| oni / one | będą ubawiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę ubawiała |
| ty | będziesz ubawiała |
| on / ona / ono | będzie ubawiała |
| my | będziemy ubawiały |
| wy | będziecie ubawiały |
| oni / one | będą ubawiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie ubawiało |
Tryb rozkazujący
| ty | ubawiaj |
| my | ubawiajmy |
| wy | ubawiajcie |