Conjugation of ubawić
uˈba.vit͡ɕto amuse (to cause joy or merriment by telling or doing something) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ubawić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ubawiłem |
| ty | ubawiłeś |
| on / ona / ono | ubawił |
| my | ubawiliśmy |
| wy | ubawiliście |
| oni / one | ubawili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ubawiłam |
| ty | ubawiłaś |
| on / ona / ono | ubawiła |
| my | ubawiłyśmy |
| wy | ubawiłyście |
| oni / one | ubawiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ubawiło |
Czas przyszły
| ja | ubawię |
| ty | ubawisz |
| on / ona / ono | ubawi |
| my | ubawimy |
| wy | ubawicie |
| oni / one | ubawią |
Tryb rozkazujący
| ty | ubaw |
| my | ubawmy |
| wy | ubawcie |