Conjugation of ubezwłasnowolnić
u.bɛz.vwas.nɔˈvɔl.ɲit͡ɕto declare legally incapacitated Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ubezwłasnowolnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ubezwłasnowolniłem |
| ty | ubezwłasnowolniłeś |
| on / ona / ono | ubezwłasnowolnił |
| my | ubezwłasnowolniliśmy |
| wy | ubezwłasnowolniliście |
| oni / one | ubezwłasnowolnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ubezwłasnowolniłam |
| ty | ubezwłasnowolniłaś |
| on / ona / ono | ubezwłasnowolniła |
| my | ubezwłasnowolniłyśmy |
| wy | ubezwłasnowolniłyście |
| oni / one | ubezwłasnowolniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ubezwłasnowolniło |
Czas przyszły
| ja | ubezwłasnowolnię |
| ty | ubezwłasnowolnisz |
| on / ona / ono | ubezwłasnowolni |
| my | ubezwłasnowolnimy |
| wy | ubezwłasnowolnicie |
| oni / one | ubezwłasnowolnią |
Tryb rozkazujący
| ty | ubezwłasnowolń |
| my | ubezwłasnowolńmy |
| wy | ubezwłasnowolńcie |