Conjugation of tentegować
tɛn.tɛˈɡɔ.vat͡ɕczasownik, który może być określeniem dowolnej czynności Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | tentegować |
Czas teraźniejszy
| ja | tenteguję |
| ty | tentegujesz |
| on / ona / ono | tenteguje |
| my | tentegujemy |
| wy | tentegujecie |
| oni / one | tentegują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | tentegowałem |
| ty | tentegowałeś |
| on / ona / ono | tentegował |
| my | tentegowaliśmy |
| wy | tentegowaliście |
| oni / one | tentegowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | tentegowałam |
| ty | tentegowałaś |
| on / ona / ono | tentegowała |
| my | tentegowałyśmy |
| wy | tentegowałyście |
| oni / one | tentegowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | tentegowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę tentegował |
| ty | będziesz tentegował |
| on / ona / ono | będzie tentegował |
| my | będziemy tentegowali |
| wy | będziecie tentegowali |
| oni / one | będą tentegowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę tentegowała |
| ty | będziesz tentegowała |
| on / ona / ono | będzie tentegowała |
| my | będziemy tentegowały |
| wy | będziecie tentegowały |
| oni / one | będą tentegowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie tentegowało |
Tryb rozkazujący
| ty | tenteguj |
| my | tentegujmy |
| wy | tentegujcie |