Conjugation of tępieć
/ˈtɛm.pjɛt͡ɕ/to become stupid, to go daffy, to grow stupid Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | tępieć |
Czas teraźniejszy
| ja | tępieję |
| ty | tępiejesz |
| on / ona / ono | tępieje |
| my | tępiejemy |
| wy | tępiejecie |
| oni / one | tępieją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | tępiałem |
| ty | tępiałeś |
| on / ona / ono | tępiał |
| my | tępieliśmy |
| wy | tępieliście |
| oni / one | tępieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | tępiałam |
| ty | tępiałaś |
| on / ona / ono | tępiała |
| my | tępiałyśmy |
| wy | tępiałyście |
| oni / one | tępiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | tępiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę tępiał |
| ty | będziesz tępiał |
| on / ona / ono | będzie tępiał |
| my | będziemy tępieli |
| wy | będziecie tępieli |
| oni / one | będą tępieli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę tępiała |
| ty | będziesz tępiała |
| on / ona / ono | będzie tępiała |
| my | będziemy tępiały |
| wy | będziecie tępiały |
| oni / one | będą tępiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie tępiało |
Tryb rozkazujący
| ty | tępiej |
| my | tępiejmy |
| wy | tępiejcie |