Conjugation of tępić
ˈtɛm.pit͡ɕzwalczać, dążyć do wyeliminowania kogoś lub czegoś; prześladować Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | tępić |
Czas teraźniejszy
| ja | tępię |
| ty | tępisz |
| on / ona / ono | tępi |
| my | tępimy |
| wy | tępicie |
| oni / one | tępią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | tępiłem |
| ty | tępiłeś |
| on / ona / ono | tępił |
| my | tępiliśmy |
| wy | tępiliście |
| oni / one | tępili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | tępiłam |
| ty | tępiłaś |
| on / ona / ono | tępiła |
| my | tępiłyśmy |
| wy | tępiłyście |
| oni / one | tępiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | tępiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę tępił |
| ty | będziesz tępił |
| on / ona / ono | będzie tępił |
| my | będziemy tępili |
| wy | będziecie tępili |
| oni / one | będą tępili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę tępiła |
| ty | będziesz tępiła |
| on / ona / ono | będzie tępiła |
| my | będziemy tępiły |
| wy | będziecie tępiły |
| oni / one | będą tępiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie tępiło |
Tryb rozkazujący
| ty | tęp |
| my | tępmy |
| wy | tępcie |