Conjugation of szczekać
/ˈʂt͡ʂɛ.kat͡ɕ/wydawać głośne dźwięki przypominające szczekanie psów Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | szczekać |
Czas teraźniejszy
| ja | szczekam |
| ty | szczekasz |
| on / ona / ono | szczeka |
| my | szczekamy |
| wy | szczekacie |
| oni / one | szczekają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | szczekałem |
| ty | szczekałeś |
| on / ona / ono | szczekał |
| my | szczekaliśmy |
| wy | szczekaliście |
| oni / one | szczekali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | szczekałam |
| ty | szczekałaś |
| on / ona / ono | szczekała |
| my | szczekałyśmy |
| wy | szczekałyście |
| oni / one | szczekały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | szczekało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę szczekał |
| ty | będziesz szczekał |
| on / ona / ono | będzie szczekał |
| my | będziemy szczekali |
| wy | będziecie szczekali |
| oni / one | będą szczekali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę szczekała |
| ty | będziesz szczekała |
| on / ona / ono | będzie szczekała |
| my | będziemy szczekały |
| wy | będziecie szczekały |
| oni / one | będą szczekały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie szczekało |
Tryb rozkazujący
| ty | szczekaj |
| my | szczekajmy |
| wy | szczekajcie |