Conjugation of szczekotać
ʂt͡ʂɛˈkɔ.tat͡ɕto clang, to clatter (to make a loud ringing noise) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | szczekotać |
Czas teraźniejszy
| ja | szczekoczę |
| ty | szczekoczesz |
| on / ona / ono | szczekocze |
| my | szczekoczemy |
| wy | szczekoczecie |
| oni / one | szczekoczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | szczekotałem |
| ty | szczekotałeś |
| on / ona / ono | szczekotał |
| my | szczekotaliśmy |
| wy | szczekotaliście |
| oni / one | szczekotali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | szczekotałam |
| ty | szczekotałaś |
| on / ona / ono | szczekotała |
| my | szczekotałyśmy |
| wy | szczekotałyście |
| oni / one | szczekotały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | szczekotało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę szczekotał |
| ty | będziesz szczekotał |
| on / ona / ono | będzie szczekotał |
| my | będziemy szczekotali |
| wy | będziecie szczekotali |
| oni / one | będą szczekotali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę szczekotała |
| ty | będziesz szczekotała |
| on / ona / ono | będzie szczekotała |
| my | będziemy szczekotały |
| wy | będziecie szczekotały |
| oni / one | będą szczekotały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie szczekotało |
Tryb rozkazujący
| ty | szczekocz |
| my | szczekoczmy |
| wy | szczekoczcie |