Conjugation of szczęścić
ˈʂt͡ʂɛw̃ɕ.t͡ɕit͡ɕo Bogu, losie itp.: darzyć kogoś szczęściem, pomyślnością Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | szczęścić |
Czas teraźniejszy
| ja | szczęszczę |
| ty | szczęścisz |
| on / ona / ono | szczęści |
| my | szczęścimy |
| wy | szczęścicie |
| oni / one | szczęszczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | szczęściłem |
| ty | szczęściłeś |
| on / ona / ono | szczęścił |
| my | szczęściliśmy |
| wy | szczęściliście |
| oni / one | szczęścili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | szczęściłam |
| ty | szczęściłaś |
| on / ona / ono | szczęściła |
| my | szczęściłyśmy |
| wy | szczęściłyście |
| oni / one | szczęściły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | szczęściło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę szczęścił |
| ty | będziesz szczęścił |
| on / ona / ono | będzie szczęścił |
| my | będziemy szczęścili |
| wy | będziecie szczęścili |
| oni / one | będą szczęścili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę szczęściła |
| ty | będziesz szczęściła |
| on / ona / ono | będzie szczęściła |
| my | będziemy szczęściły |
| wy | będziecie szczęściły |
| oni / one | będą szczęściły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie szczęściło |
Tryb rozkazujący
| ty | szczęść |
| my | szczęśćmy |
| wy | szczęśćcie |