Conjugation of strawić
ˈstra.vit͡ɕo organizmie ludzkim lub zwierzęcym: rozłożyć pobrane substancje pokarmowe na prostsze związki Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | strawić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | strawiłem |
| ty | strawiłeś |
| on / ona / ono | strawił |
| my | strawiliśmy |
| wy | strawiliście |
| oni / one | strawili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | strawiłam |
| ty | strawiłaś |
| on / ona / ono | strawiła |
| my | strawiłyśmy |
| wy | strawiłyście |
| oni / one | strawiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | strawiło |
Czas przyszły
| ja | strawię |
| ty | strawisz |
| on / ona / ono | strawi |
| my | strawimy |
| wy | strawicie |
| oni / one | strawią |
Tryb rozkazujący
| ty | straw |
| my | strawmy |
| wy | strawcie |