Conjugation of stłoczyć
ˈstwɔ.t͡ʂɘt͡ɕzgromadzić się w jednym miejscu, ciasno skupiając się; zbić się; skupić się Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | stłoczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | stłoczyłem |
| ty | stłoczyłeś |
| on / ona / ono | stłoczył |
| my | stłoczyliśmy |
| wy | stłoczyliście |
| oni / one | stłoczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | stłoczyłam |
| ty | stłoczyłaś |
| on / ona / ono | stłoczyła |
| my | stłoczyłyśmy |
| wy | stłoczyłyście |
| oni / one | stłoczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | stłoczyło |
Czas przyszły
| ja | stłoczę |
| ty | stłoczysz |
| on / ona / ono | stłoczy |
| my | stłoczymy |
| wy | stłoczycie |
| oni / one | stłoczą |
Tryb rozkazujący
| ty | stłocz |
| my | stłoczmy |
| wy | stłoczcie |