Conjugation of spocząć
ˈspɔ.t͡ʂɔɲt͡ɕo stanie, właściwości lub odpowiedzialności która zaczęła kogoś dotyczyć albo została mu powierzona Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | spocząć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | spocząłem |
| ty | spocząłeś |
| on / ona / ono | spoczął |
| my | spoczęliśmy |
| wy | spoczęliście |
| oni / one | spoczęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | spoczęłam |
| ty | spoczęłaś |
| on / ona / ono | spoczęła |
| my | spoczęłyśmy |
| wy | spoczęłyście |
| oni / one | spoczęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | spoczęło |
Czas przyszły
| ja | spocznę |
| ty | spoczniesz |
| on / ona / ono | spocznie |
| my | spoczniemy |
| wy | spoczniecie |
| oni / one | spoczną |
Tryb rozkazujący
| ty | spocznij |
| my | spocznijmy |
| wy | spocznijcie |