Conjugation of spodleć
ˈspɔ.dlɛt͡ɕto degenerate; to become vile, despicable, or odious Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | spodleć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | spodlałem |
| ty | spodlałeś |
| on / ona / ono | spodlał |
| my | spodleliśmy |
| wy | spodleliście |
| oni / one | spodleli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | spodlałam |
| ty | spodlałaś |
| on / ona / ono | spodlała |
| my | spodlałyśmy |
| wy | spodlałyście |
| oni / one | spodlały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | spodlało |
Czas przyszły
| ja | spodleję |
| ty | spodlejesz |
| on / ona / ono | spodleje |
| my | spodlejemy |
| wy | spodlejecie |
| oni / one | spodleją |
Tryb rozkazujący
| ty | spodlej |
| my | spodlejmy |
| wy | spodlejcie |