Conjugation of spoić
ˈspɔ.it͡ɕdoprowadzić siebie do stanu upojenia alkoholowego Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | spoić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | spoiłem |
| ty | spoiłeś |
| on / ona / ono | spoił |
| my | spoiliśmy |
| wy | spoiliście |
| oni / one | spoili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | spoiłam |
| ty | spoiłaś |
| on / ona / ono | spoiła |
| my | spoiłyśmy |
| wy | spoiłyście |
| oni / one | spoiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | spoiło |
Czas przyszły
| ja | spoję |
| ty | spoisz |
| on / ona / ono | spoi |
| my | spoimy |
| wy | spoicie |
| oni / one | spoją |
Tryb rozkazujący
| ty | spój |
| my | spójmy |
| wy | spójcie |