Conjugation of spalić
ˈspa.lit͡ɕ(w niektórych grach zespołowych) podać piłkę do innego zawodnika swojej drużyny w chwili, gdy między nim a bramką przeciwnika nie ma żadnego zawodnika drużyny przeciwnej Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | spalić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | spaliłem |
| ty | spaliłeś |
| on / ona / ono | spalił |
| my | spaliliśmy |
| wy | spaliliście |
| oni / one | spalili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | spaliłam |
| ty | spaliłaś |
| on / ona / ono | spaliła |
| my | spaliłyśmy |
| wy | spaliłyście |
| oni / one | spaliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | spaliło |
Czas przyszły
| ja | spalę |
| ty | spalisz |
| on / ona / ono | spali |
| my | spalimy |
| wy | spalicie |
| oni / one | spalą |
Tryb rozkazujący
| ty | spal |
| my | spalmy |
| wy | spalcie |