Conjugation of sparcieć
/ˈspar.t͡ɕɛt͡ɕ/to lose elasticity, to lose firmness Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | sparcieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | sparciałem |
| ty | sparciałeś |
| on / ona / ono | sparciał |
| my | sparcieliśmy |
| wy | sparcieliście |
| oni / one | sparcieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | sparciałam |
| ty | sparciałaś |
| on / ona / ono | sparciała |
| my | sparciałyśmy |
| wy | sparciałyście |
| oni / one | sparciały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | sparciało |
Czas przyszły
| ja | sparcieję |
| ty | sparciejesz |
| on / ona / ono | sparcieje |
| my | sparciejemy |
| wy | sparciejecie |
| oni / one | sparcieją |
Tryb rozkazujący
| ty | sparciej |
| my | sparciejmy |
| wy | sparciejcie |