Conjugation of sparaliżować
spa.ra.liˈʐɔ.vat͡ɕodebrać zdolność jasnego działania umysłu Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | sparaliżować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | sparaliżowałem |
| ty | sparaliżowałeś |
| on / ona / ono | sparaliżował |
| my | sparaliżowaliśmy |
| wy | sparaliżowaliście |
| oni / one | sparaliżowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | sparaliżowałam |
| ty | sparaliżowałaś |
| on / ona / ono | sparaliżowała |
| my | sparaliżowałyśmy |
| wy | sparaliżowałyście |
| oni / one | sparaliżowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | sparaliżowało |
Czas przyszły
| ja | sparaliżuję |
| ty | sparaliżujesz |
| on / ona / ono | sparaliżuje |
| my | sparaliżujemy |
| wy | sparaliżujecie |
| oni / one | sparaliżują |
Tryb rozkazujący
| ty | sparaliżuj |
| my | sparaliżujmy |
| wy | sparaliżujcie |