Conjugation of skupić
ˈsku.pit͡ɕzebrać coś w jednym miejscu, blisko siebie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skupić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skupiłem |
| ty | skupiłeś |
| on / ona / ono | skupił |
| my | skupiliśmy |
| wy | skupiliście |
| oni / one | skupili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skupiłam |
| ty | skupiłaś |
| on / ona / ono | skupiła |
| my | skupiłyśmy |
| wy | skupiłyście |
| oni / one | skupiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skupiło |
Czas przyszły
| ja | skupię |
| ty | skupisz |
| on / ona / ono | skupi |
| my | skupimy |
| wy | skupicie |
| oni / one | skupią |
Tryb rozkazujący
| ty | skup |
| my | skupmy |
| wy | skupcie |