Conjugation of skurczyć
ˈskur.t͡ʂɘt͡ɕto contract, to shrink (become smaller or shorter) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skurczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skurczyłem |
| ty | skurczyłeś |
| on / ona / ono | skurczył |
| my | skurczyliśmy |
| wy | skurczyliście |
| oni / one | skurczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skurczyłam |
| ty | skurczyłaś |
| on / ona / ono | skurczyła |
| my | skurczyłyśmy |
| wy | skurczyłyście |
| oni / one | skurczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skurczyło |
Czas przyszły
| ja | skurczę |
| ty | skurczysz |
| on / ona / ono | skurczy |
| my | skurczymy |
| wy | skurczycie |
| oni / one | skurczą |
Tryb rozkazujący
| ty | skurcz |
| my | skurczmy |
| wy | skurczcie |