Conjugation of skurwić
ˈskur.vit͡ɕto debase oneself in order to gain money Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skurwić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skurwiłem |
| ty | skurwiłeś |
| on / ona / ono | skurwił |
| my | skurwiliśmy |
| wy | skurwiliście |
| oni / one | skurwili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skurwiłam |
| ty | skurwiłaś |
| on / ona / ono | skurwiła |
| my | skurwiłyśmy |
| wy | skurwiłyście |
| oni / one | skurwiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skurwiło |
Czas przyszły
| ja | skurwię |
| ty | skurwisz |
| on / ona / ono | skurwi |
| my | skurwimy |
| wy | skurwicie |
| oni / one | skurwią |
Tryb rozkazujący
| ty | skurw |
| my | skurwmy |
| wy | skurwcie |