Conjugation of skosić
ˈskɔ.ɕit͡ɕściąć rośliny, zwykle zbiorowo, kosą lub przy użyciu jakiejś maszyny Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skosić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skosiłem |
| ty | skosiłeś |
| on / ona / ono | skosił |
| my | skosiliśmy |
| wy | skosiliście |
| oni / one | skosili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skosiłam |
| ty | skosiłaś |
| on / ona / ono | skosiła |
| my | skosiłyśmy |
| wy | skosiłyście |
| oni / one | skosiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skosiło |
Czas przyszły
| ja | skoszę |
| ty | skosisz |
| on / ona / ono | skosi |
| my | skosimy |
| wy | skosicie |
| oni / one | skoszą |
Tryb rozkazujący
| ty | skoś |
| my | skośmy |
| wy | skoście |