Conjugation of skoślawieć
skɔˈɕla.vjɛt͡ɕto bend, to crook (to become bent or hooked) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skoślawieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skoślawiałem |
| ty | skoślawiałeś |
| on / ona / ono | skoślawiał |
| my | skoślawieliśmy |
| wy | skoślawieliście |
| oni / one | skoślawieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skoślawiałam |
| ty | skoślawiałaś |
| on / ona / ono | skoślawiała |
| my | skoślawiałyśmy |
| wy | skoślawiałyście |
| oni / one | skoślawiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skoślawiało |
Czas przyszły
| ja | skoślawieję |
| ty | skoślawiejesz |
| on / ona / ono | skoślawieje |
| my | skoślawiejemy |
| wy | skoślawiejecie |
| oni / one | skoślawieją |
Tryb rozkazujący
| ty | skoślawiej |
| my | skoślawiejmy |
| wy | skoślawiejcie |