Conjugation of skostnieć
ˈskɔst.ɲɛt͡ɕnabrać cech kości; stać się sztywnym, twardym jak kość Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skostnieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skostniałem |
| ty | skostniałeś |
| on / ona / ono | skostniał |
| my | skostnieliśmy |
| wy | skostnieliście |
| oni / one | skostnieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skostniałam |
| ty | skostniałaś |
| on / ona / ono | skostniała |
| my | skostniałyśmy |
| wy | skostniałyście |
| oni / one | skostniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skostniało |
Czas przyszły
| ja | skostnieję |
| ty | skostniejesz |
| on / ona / ono | skostnieje |
| my | skostniejemy |
| wy | skostniejecie |
| oni / one | skostnieją |
Tryb rozkazujący
| ty | skostniej |
| my | skostniejmy |
| wy | skostniejcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.