Conjugation of skowyczeć
/skɔˈvɘ.t͡ʂɛt͡ɕ/o psie lub innym ssaku psowatym: wydawać urywane, żałosne dźwięki Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | skowyczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | skowyczę |
| ty | skowyczysz |
| on / ona / ono | skowyczy |
| my | skowyczymy |
| wy | skowyczycie |
| oni / one | skowyczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skowyczałem |
| ty | skowyczałeś |
| on / ona / ono | skowyczał |
| my | skowyczeliśmy |
| wy | skowyczeliście |
| oni / one | skowyczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skowyczałam |
| ty | skowyczałaś |
| on / ona / ono | skowyczała |
| my | skowyczałyśmy |
| wy | skowyczałyście |
| oni / one | skowyczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skowyczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę skowyczał |
| ty | będziesz skowyczał |
| on / ona / ono | będzie skowyczał |
| my | będziemy skowyczeli |
| wy | będziecie skowyczeli |
| oni / one | będą skowyczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę skowyczała |
| ty | będziesz skowyczała |
| on / ona / ono | będzie skowyczała |
| my | będziemy skowyczały |
| wy | będziecie skowyczały |
| oni / one | będą skowyczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie skowyczało |
Tryb rozkazujący
| ty | skowycz |
| my | skowyczmy |
| wy | skowyczcie |