Conjugation of sfajdać
/ˈsfaj.dat͡ɕ/to crap oneself, to soil oneself, to shit oneself Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | sfajdać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | sfajdałem |
| ty | sfajdałeś |
| on / ona / ono | sfajdał |
| my | sfajdaliśmy |
| wy | sfajdaliście |
| oni / one | sfajdali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | sfajdałam |
| ty | sfajdałaś |
| on / ona / ono | sfajdała |
| my | sfajdałyśmy |
| wy | sfajdałyście |
| oni / one | sfajdały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | sfajdało |
Czas przyszły
| ja | sfajdam |
| ty | sfajdasz |
| on / ona / ono | sfajda |
| my | sfajdamy |
| wy | sfajdacie |
| oni / one | sfajdają |
Tryb rozkazujący
| ty | sfajdaj |
| my | sfajdajmy |
| wy | sfajdajcie |