Conjugation of sfałszować
sfawˈʂɔ.vat͡ɕwziąwszy niewłaściwy ton, zagrać lub zaśpiewać Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | sfałszować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | sfałszowałem |
| ty | sfałszowałeś |
| on / ona / ono | sfałszował |
| my | sfałszowaliśmy |
| wy | sfałszowaliście |
| oni / one | sfałszowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | sfałszowałam |
| ty | sfałszowałaś |
| on / ona / ono | sfałszowała |
| my | sfałszowałyśmy |
| wy | sfałszowałyście |
| oni / one | sfałszowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | sfałszowało |
Czas przyszły
| ja | sfałszuję |
| ty | sfałszujesz |
| on / ona / ono | sfałszuje |
| my | sfałszujemy |
| wy | sfałszujecie |
| oni / one | sfałszują |
Tryb rozkazujący
| ty | sfałszuj |
| my | sfałszujmy |
| wy | sfałszujcie |