Conjugation of sfaulować
sfawˈlɔ.vat͡ɕto foul (to make contact with an opposing player in order to gain advantage) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | sfaulować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | sfaulowałem |
| ty | sfaulowałeś |
| on / ona / ono | sfaulował |
| my | sfaulowaliśmy |
| wy | sfaulowaliście |
| oni / one | sfaulowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | sfaulowałam |
| ty | sfaulowałaś |
| on / ona / ono | sfaulowała |
| my | sfaulowałyśmy |
| wy | sfaulowałyście |
| oni / one | sfaulowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | sfaulowało |
Czas przyszły
| ja | sfauluję |
| ty | sfaulujesz |
| on / ona / ono | sfauluje |
| my | sfaulujemy |
| wy | sfaulujecie |
| oni / one | sfaulują |
Tryb rozkazujący
| ty | sfauluj |
| my | sfaulujmy |
| wy | sfaulujcie |