Conjugation of rujnować
rujˈnɔ.vat͡ɕniszczyć zdrowie fizyczne lub psychiczne siebie samego Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | rujnować |
Czas teraźniejszy
| ja | rujnuję |
| ty | rujnujesz |
| on / ona / ono | rujnuje |
| my | rujnujemy |
| wy | rujnujecie |
| oni / one | rujnują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rujnowałem |
| ty | rujnowałeś |
| on / ona / ono | rujnował |
| my | rujnowaliśmy |
| wy | rujnowaliście |
| oni / one | rujnowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rujnowałam |
| ty | rujnowałaś |
| on / ona / ono | rujnowała |
| my | rujnowałyśmy |
| wy | rujnowałyście |
| oni / one | rujnowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rujnowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę rujnował |
| ty | będziesz rujnował |
| on / ona / ono | będzie rujnował |
| my | będziemy rujnowali |
| wy | będziecie rujnowali |
| oni / one | będą rujnowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę rujnowała |
| ty | będziesz rujnowała |
| on / ona / ono | będzie rujnowała |
| my | będziemy rujnowały |
| wy | będziecie rujnowały |
| oni / one | będą rujnowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie rujnowało |
Tryb rozkazujący
| ty | rujnuj |
| my | rujnujmy |
| wy | rujnujcie |