Conjugation of rumienić
ruˈmjɛ.ɲit͡ɕzmieniać kolor na złocistobrązowy pod wpływem pieczenia lub smażenia Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | rumienić |
Czas teraźniejszy
| ja | rumienię |
| ty | rumienisz |
| on / ona / ono | rumieni |
| my | rumienimy |
| wy | rumienicie |
| oni / one | rumienią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rumieniłem |
| ty | rumieniłeś |
| on / ona / ono | rumienił |
| my | rumieniliśmy |
| wy | rumieniliście |
| oni / one | rumienili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rumieniłam |
| ty | rumieniłaś |
| on / ona / ono | rumieniła |
| my | rumieniłyśmy |
| wy | rumieniłyście |
| oni / one | rumieniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rumieniło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę rumienił |
| ty | będziesz rumienił |
| on / ona / ono | będzie rumienił |
| my | będziemy rumienili |
| wy | będziecie rumienili |
| oni / one | będą rumienili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę rumieniła |
| ty | będziesz rumieniła |
| on / ona / ono | będzie rumieniła |
| my | będziemy rumieniły |
| wy | będziecie rumieniły |
| oni / one | będą rumieniły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie rumieniło |
Tryb rozkazujący
| ty | rumień |
| my | rumieńmy |
| wy | rumieńcie |