Conjugation of roztrwonić
rɔsˈtrfɔ.ɲit͡ɕlekkomyślnie wydać pieniądze; nierozsądnie stracić majątek Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | roztrwonić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | roztrwoniłem |
| ty | roztrwoniłeś |
| on / ona / ono | roztrwonił |
| my | roztrwoniliśmy |
| wy | roztrwoniliście |
| oni / one | roztrwonili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | roztrwoniłam |
| ty | roztrwoniłaś |
| on / ona / ono | roztrwoniła |
| my | roztrwoniłyśmy |
| wy | roztrwoniłyście |
| oni / one | roztrwoniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | roztrwoniło |
Czas przyszły
| ja | roztrwonię |
| ty | roztrwonisz |
| on / ona / ono | roztrwoni |
| my | roztrwonimy |
| wy | roztrwonicie |
| oni / one | roztrwonią |
Tryb rozkazujący
| ty | roztrwoń |
| my | roztrwońmy |
| wy | roztrwońcie |