Conjugation of roztrzaskać
rɔsˈtʂas.kat͡ɕsilnym uderzeniem lub rzutem o twardą powierzchnię sprawić, że coś rozpada się na wiele drobnych kawałków Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | roztrzaskać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | roztrzaskałem |
| ty | roztrzaskałeś |
| on / ona / ono | roztrzaskał |
| my | roztrzaskaliśmy |
| wy | roztrzaskaliście |
| oni / one | roztrzaskali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | roztrzaskałam |
| ty | roztrzaskałaś |
| on / ona / ono | roztrzaskała |
| my | roztrzaskałyśmy |
| wy | roztrzaskałyście |
| oni / one | roztrzaskały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | roztrzaskało |
Czas przyszły
| ja | roztrzaskam |
| ty | roztrzaskasz |
| on / ona / ono | roztrzaska |
| my | roztrzaskamy |
| wy | roztrzaskacie |
| oni / one | roztrzaskają |
Tryb rozkazujący
| ty | roztrzaskaj |
| my | roztrzaskajmy |
| wy | roztrzaskajcie |