Conjugation of roztrząść
ˈrɔs.tʂɔw̃ɕt͡ɕto shake around; to shake out (to scatter something by shaking) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | roztrząść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | roztrząsłem |
| ty | roztrząsłeś |
| on / ona / ono | roztrząsł |
| my | roztrzęśliśmy |
| wy | roztrzęśliście |
| oni / one | roztrzęśli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | roztrzęsłam |
| ty | roztrzęsłaś |
| on / ona / ono | roztrzęsła |
| my | roztrzęsłyśmy |
| wy | roztrzęsłyście |
| oni / one | roztrzęsły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | roztrzęsło |
Czas przyszły
| ja | roztrzęsę |
| ty | roztrzęsiesz |
| on / ona / ono | roztrzęsie |
| my | roztrzęsiemy |
| wy | roztrzęsiecie |
| oni / one | roztrzęsą |
Tryb rozkazujący
| ty | roztrząś |
| my | roztrząśmy |
| wy | roztrząście |