Conjugation of roztoczyć
rɔsˈtɔ.t͡ʂɘt͡ɕto give forth, to emanate, to ooze Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | roztoczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | roztoczyłem |
| ty | roztoczyłeś |
| on / ona / ono | roztoczył |
| my | roztoczyliśmy |
| wy | roztoczyliście |
| oni / one | roztoczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | roztoczyłam |
| ty | roztoczyłaś |
| on / ona / ono | roztoczyła |
| my | roztoczyłyśmy |
| wy | roztoczyłyście |
| oni / one | roztoczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | roztoczyło |
Czas przyszły
| ja | roztoczę |
| ty | roztoczysz |
| on / ona / ono | roztoczy |
| my | roztoczymy |
| wy | roztoczycie |
| oni / one | roztoczą |
Tryb rozkazujący
| ty | roztocz |
| my | roztoczmy |
| wy | roztoczcie |