Conjugation of rozchorzeć
rɔsˈxɔ.ʐɛt͡ɕto be taken ill, to get sick, to fall ill (to become ill) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozchorzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozchorzałem |
| ty | rozchorzałeś |
| on / ona / ono | rozchorzał |
| my | rozchorzeliśmy |
| wy | rozchorzeliście |
| oni / one | rozchorzeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozchorzałam |
| ty | rozchorzałaś |
| on / ona / ono | rozchorzała |
| my | rozchorzałyśmy |
| wy | rozchorzałyście |
| oni / one | rozchorzały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozchorzało |
Czas przyszły
| ja | rozchorzeję |
| ty | rozchorzejesz |
| on / ona / ono | rozchorzeje |
| my | rozchorzejemy |
| wy | rozchorzejecie |
| oni / one | rozchorzeją |
Tryb rozkazujący
| ty | rozchorzej |
| my | rozchorzejmy |
| wy | rozchorzejcie |