Conjugation of rozchwierutać
rɔs.xfjɛˈru.tat͡ɕporuszając czymś, rozruszać to, poluzować Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozchwierutać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozchwierutałem |
| ty | rozchwierutałeś |
| on / ona / ono | rozchwierutał |
| my | rozchwierutaliśmy |
| wy | rozchwierutaliście |
| oni / one | rozchwierutali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozchwierutałam |
| ty | rozchwierutałaś |
| on / ona / ono | rozchwierutała |
| my | rozchwierutałyśmy |
| wy | rozchwierutałyście |
| oni / one | rozchwierutały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozchwierutało |
Czas przyszły
| ja | rozchwierutam |
| ty | rozchwierutasz |
| on / ona / ono | rozchwieruta |
| my | rozchwierutamy |
| wy | rozchwierutacie |
| oni / one | rozchwierutają |
Tryb rozkazujący
| ty | rozchwierutaj |
| my | rozchwierutajmy |
| wy | rozchwierutajcie |