Conjugation of rozchwytać
rɔsˈxfɘ.tat͡ɕto exploit, to seize (to distribute quickly and greedily among people) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozchwytać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozchwytałem |
| ty | rozchwytałeś |
| on / ona / ono | rozchwytał |
| my | rozchwytaliśmy |
| wy | rozchwytaliście |
| oni / one | rozchwytali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozchwytałam |
| ty | rozchwytałaś |
| on / ona / ono | rozchwytała |
| my | rozchwytałyśmy |
| wy | rozchwytałyście |
| oni / one | rozchwytały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozchwytało |
Czas przyszły
| ja | rozchwytam |
| ty | rozchwytasz |
| on / ona / ono | rozchwyta |
| my | rozchwytamy |
| wy | rozchwytacie |
| oni / one | rozchwytają |
Tryb rozkazujący
| ty | rozchwytaj |
| my | rozchwytajmy |
| wy | rozchwytajcie |